Datos personales

Mi foto
Recitais de poesía, lecturas, presentacións de libros, teatro, marionetas, circo, cursos de baile, música, ioga, gastronomía, idiomas... No CAFÉ UF sempre se reuniu dunha forma estable gran cantidade e colectivos. Desde unha radio pirata que durante un tempo emitiu desde aquí a un colectivo anticonsumo, desde unha tertulia de literatura, a un club do viño, desde un colectivo de ciencia ficción a un coro...

27.3.07

CANCIÓN

Se sabes de quen é esta canción e o dis na barra do UF convidamos-che a ti e ao teu acompañante a un café "Marseillaise"

"Marseillaise"

Leonard Cohen (Closing Time)

LA HORA DE CERRAR

Así que estamos bebiendo y estamos bailando / y la banda se lo está haciendo realmente / y la sabiduría de Johnny Walker está corriendo alta / y mi muy dulce compañera / es el Angel de la Compasión / y se está restregando la mitad del mundo contra el muslo / Cada bebedor cada bailarín / levanta una cara feliz para agradecerle / y el violinista toca algo tan sublime / Todas las mujeres se arrancan las blusas / los hombres bailan sobre los puntos de la polca / y es pareja encontrada y pareja perdida / y es infierno para pagar cuando el violinista se detiene: / es LA HORA DE CERRAR.
Nosotros somos solitarios, somos románticos / y la sidra está adornada con ácido / y el Espíritu Santo grita, ¿dónde está la carne de la res? / y la luna está nadando desnuda / y la noche de verano está fragante / con una poderosa expectativa de alivio / así que pugnamos y nos azoramos / bajando las serpientes y subiendo la escalera de mano / hacia la torre donde las horas bendecidas repican / y yo juraría que sucedió exactamente así: / un suspiro, un grito, un beso hambriento / las Puertas del Amor se movieron un centímetro / No puedo decir que haya sucedido mucho más desde entonces / excepto LA HORA DE CERRAR / y yo juraría que sucedió exactamente así: / un suspiro, un grito, un beso hambriento / las Puertas del Amor se movieron un centímetro / No puedo decir que haya sucedido mucho más desde entonces / excepto LA HORA DE CERRAR.

Yo te amé por tu belleza / pero eso no me convierte en tonto: / Tu estabas en ello por tu belleza también /
Te amé por tu cuerpo / y hay una voz que suena como D--s para mí /
declarando que tu cuerpo es lo que eres en realidad / Te amé cuando nuestro amor estaba bendecido /
y te amo ahora que no queda nada / sino la tristeza y una sensación de estar fuera del tiempo convenido /
y te hecho de menos desde que el lugar zozobró / por los vientos de cambio y las semillas de sexo /
parece libertad pero se siente como la muerte / es algo intermedio, supongo / es LA HORA DE CERRAR /
y te hecho de menos desde que el lugar zozobró / por los vientos de cambio y las semillas de sexo /
parece libertad pero se siente como la muerte / es algo intermedio, supongo es LA HORA DE CERRAR

Estamos bebiendo y estamos bailando / pero nada sucede en realidad / El lugar está tan muerto como el Cielo un sábado por la noche / y mi muy cercana compañía / me pilla andando a tientas, me pilla riendo
Ella pesa cien pero lleva / algo ajustado / yo levanto mi copa por la Verdad Horrorosa / que no puede ser revelada a los Oídos de la Juventud / mas que para decir que no vale un céntimo / y el condenado lugar entero se vuelve loco dos veces / y es una vez por el Diablo y es una vez por Cristo / pero al Jefe no le gustan estas alturas de vértigo / y somos reventados por las luces cegadoras / de LA HORA DE CERRAR /
y el condenado lugar entero se vuelve loco dos veces / y es una vez por el Diablo y es una vez por Cristo /
pero al Jefe no le gustan estas alturas de vértigo / y somos reventados por las luces cegadoras /
de LA HORA DE CERRAR

14.3.07

Os Cafés Literários

Sen os turcos, os europeos posiblemente houbesen-se visto privados dun dos seus vicios máis sociables: o consumo de café. O asedio a que Soliman o Magnífico someteu á cidade de Viena en 1529 tivo a feliz consecuencia de introducir o negro, euforizante brebaje nos costumes locais. Pero o que sen dúbida non previron nin uns nin outros é que en torno ao café acabase formándose toda unha institución, nin que a súa influencia fose, ao cabo, determinante no desenvolvemento da literatura e as artes.


Le Polidor

Le Polidor. Antes de converterse en restaurante, cita obrigada da bohemia, fora unha cremería. Verlaine e Rimbaud inauguraron un séquito de clientes memorables que culmina en 1948 coa creación da Escola Patafísica ("ciencia das solucións imaxinarias" segundo Alfred Jarry) que reúne regularmente na sala do fondo a Boris Vian, Eugène Ionesco, Jacques Prévert e Max Ernst, entre outros. Este establecemento onde non se bota de menos ningún elemento do bistrot2 parisino, cativou a múltiples artistas internacionais, e así o reflicten certas escenas do soño do mono tolo de Fernando Trueba ou todo un capítulo de 62 modelo para armar de Xullo Cortázar.


O café foi concibido para as conversacións de individuos ou de colectividades, xa que, desde fai moito mais de douscentos anos, aqueles que teñen algo que dicir, que defender, que combater, senten a necesidade de reunirse e de costejar as súas concepcións. E por que, os cafés foron sempre o berce dos clubs e das camarillas de onde xurdiron as escolas, e das escolas xurdiron os homes de talento, de éxito ou de enxeño...

Café Procope

Un dos cafés mais antigos de Paris foi o Mouton Blanc, onde se reunían A Fontaine, Boileau, Moliére e Racine... O Procope é celebre e permaneceu na memoria dos espíritos sagaces do mundo enteiro grazas ás visitas regulares e prolongadas que realizaba alli Paul Verlaine, a quen o tempo confirma e confirmará como un dos poetas franceses máis grandes e máis importantes, e quizá como o máis puro... Dalgún modo, o café ara a Real Academia do home da rúa. O centro do universo ao alcance de todos. En Paris os cafés, ata os máis celebres e os máis á vista, tiñan un certo aire neutro, discreto e distinguido que abría as súas portas alomenos ousado dos homes. Tanto é así que eses lugares, ás veces exquisitos, outra sinistros, convertéronse aos poucos no refuxio dos individuos, dos solitarios, dos amantes, dos artistas, das sociedades e das familias.



2.3.07

Los Antiguos Valores (E. Sabato)

Fragmentos

La vida de los hombres se centraba en valores espirituales hoy casi en desuso, como la dignidad, el desinterés, el estoicismo del ser humano frente a la adversidad. Estos grandes valores, como la honestidad, el honor, el gusto por las cosas bien hechas, el respeto a los demás, no eran algo excepcional, se los hallaba en la mayoría de las personas. ¿De dónde se desprendía su valor, su coraje ante la vida?...


Si todo es relativo, ¿encuentra el hombre valor para el sacrificio? Los hijos son un sacrificio para los padres, el cuidado de los mayores y los enfermos también lo es. Como la renuncia a lo individual por el bien común, como el amor. Se sacrifican quienes envejecen trabajando por los demás, quienes mueren para salvar al prójimo, ¿y puede haber sacrificio cuando la vida ha perdido sentido para el hombre, o solo lo halla en la comodidad individual, en la realización del éxito personal?



Otro valor perdido es la vergüenza. ¿Han notado que la gente ya no tiene vergüenza y, entonces sucede que entremezclados con gente de bien uno puede encontrar, con amplia sonrisa, a cualquier sujeto acusado de las peores corrupciones, como si nada? En otro tiempo su familia se hubiera enclaustrado, pero ahora todo es lo mismo y algunos programas de televisión lo solicitan y lo tratan como a un señor.
Desde la perspectiva del hombre moderno, la gente de antes tenía menos libertad. Eran menos las posibilidades de elección, pero, indudablemente, su responsabilidad era mucho mayor...
Algo notable es el valor de aquella gente daba a las palabras. De ninguna manera eran un arma para justificar los hechos. Hoy todas las interpretaciones son validas y las palabras sirven más para descargarnos de nuestros actos que para responder por ellos.

23.2.07

23 F. Dia especial

CAFÉ UF

Localidade: Vigo.
Dirección Placer, 19
Horario: 10,30 a 14,30 h. y de 18,30 a 3,00h.





Desde a súa apertura o 23 F. en 1983 o Café UF caracterizouse por ser unha proposta de calidade sen concesións. En todos estes anos mantivo un decidido apoio a todas as formas de cultura non oficial. convocou e subvencionou cinco premios “Sísifo” de poesía, quince números da revista de literatura “As follas de Sísifo”, a revista de jazz e blues “J&B”, trece números da revista “Work in Progress” , ciclos de cine, cursos de teatro, de música, de baile, cursos de idioma, actuacións de jazz, folk, rock alternativo, conferencias e tertulias, premios de fotografía...

Unha amplísima discoteca cunha impresionante sección de jazz e blues, música étnica, rock..., unha boa colección de videos de jazz e blues, biblioteca, videoteca, e medio centenar de revistas cada mes...todo un mundo alternativo ao vorágine de lugares masificados e alienantes.

E todo iso podes gozalo tomando algunha das corenta e cinco marcas de cervexa de importación que che ofrece, ou algunha das variadísimas tisanas, ou un dos seus cafés especiais: o “Café Uf”, por exemplo, unha maravillosa mestura de licorcafé suavizado con lume, cuberto coa dulzura da nata branca espolvoreado de aromática canela con pingas de almendra amarga; ou o “Te Uf”, mestura de te turco con tes de froitas, co toque oriental do cravo.

21.2.07

La Cita

Fedor Dostoievski(Rusia, 1821-1881)

18.2.07

La Resistencia de E. Sabato (2)

Lo pequeño y lo grande (fragmentos)



Ya muy cansado, en esta noche de noviembre, la araucaria me trae a la memoria el amor que mi amigo Tortorelli tenía por sus árboles. Era conmovedor, llegaba hasta a abrazar alguno que le recordaba la época en que él mismo había sido guardabosques. Tuvimos la emoción de recorrer con él, por la Patagonia, lugares tan impresionantes como los bosques petrificados, los de arrayanes, y aquellos otros donde se yerguen árboles milenarios. Nos decía, acariciando el tronco de las formidables araucarias y coihues todavía vivos: “Piensen por un momento que cuando surgió el imperio romano y cuando se derrumbó, cuando los griegos y troyanos combatían por Helena, este árbol ya estaba aquí, y siguió estando cuando Rómulo y Remo fundaron Roma, y cuando nació Cristo. Y mientras Roma llegaba a dominar el mundo, y cuando cayó.Y así pasaron imperios, guerras interminables, Cruzadas, el Renacimiento, y la historia entera de Occidente hasta hoy. Y ahí lo tienen todavía”. También nos dijo que los vientos húmedos del Pacífico precipitan casi toda su agua del lado chileno, de modo que un incendio de este lado es fatal, porque los árboles mueren y el desierto avanza inexorablemente.Entonces nos llevó hasta el limite de la estepa patagónica y nos mostró los cipreses, casi retorcidos por el sufrimiento que, como dijo, “cubrían la retaguardia”. Duros y estoicos, como una legión suicida, daban el ultimo combate contra la adversidad.

14.2.07

Alberto Lopez y Fany Hernandez

Concerto:

"Alberto Lopez" y "Fany Hernandez"

Venres dia 16 de febreiro ás 11,30 h. No Café Uf R/ Pracer 19 Vigo

10.2.07

LA RESISTENCIA, Ernesto Sabato

LO PEQUEÑO Y LO GRANDE (fragmentos)
Ernesto Sabato (La resistencia)



Creo en los cafés, en el dialogo, creo en la dignidad de la persona, en la libertad. Siento nostalgia, casi ansiedad en el infinito, pero humano, a nuestra medida.


El hombre se expresa para llegar a los demás, para salir del cautiverio de su soledad. Es tal su naturaleza de peregrino que nada colma su deseo de expresarse. Es un gesto inherente a la vida que no hace a la utilidad, que transciende toda posibilidad funcional. Los hombres, a su paso, van dejando su vestigio...

Son muy pocas horas libres que nos deja el trabajo. Apenas un rápido desayuno que solemos tomar pensando ya en los problemas de la oficina, porque de tal modo nos vivimos como productores que nos estamos volviendo incapaces de detenernos ante una taza de café en las mañanas...


Cuando somos sensibles, cuando nuestros poros no están cubiertos de las implacables capas, la cercanía con la presencia humana nos sacude, nos alienta, comprendemos que es el otro quien siempre nos salva. Y si hemos llegado a la edad que tenemos es por que otros nos han ido salvando la vida, incesantemente.
A los años que tengo hoy, puedo decir, dolorosamente, que toda vez que nos hemos perdido un encuentro humano algo quedó atrofiado en nosotros, o quebrado. Muchas veces somos incapaces de un genuino encuentro porque sólo reconocemos a los otros en la medida que definen nuestro ser y nuestro modo de sentir, o que nos son propicios a nuestros proyectos. Uno no puede detenerse a en un encuentro porque está atestado de trabajos, de tramites, de ambiciones. Y porque la magnitud de la ciudad nos supera. Entonces el otro ser humano no nos llega, no lo vemos. Está más a nuestro alcance un desconocido con el que hablamos a través de la computadora.
En la calle en los negocios, en los infinitos trámites, uno sabe -abstractamente- que está tratando con seres humanos, pero en lo concreto tratamos a los demás como a otros tantos servidores informáticos o funcionales. No vivimos esta relación de modo afectivo, como si tuviésemos una capa de protección contra los acontecimientos humanos “desviantes” de la atención. Los otros nos molestan, nos hacen perder el tiempo. Lo que deja al hombre espantosamente solo, como si en medio de tantas personas, o por ello mismo, cundiera el autismo.


5.2.07

Yhosvanny Palma (concierto)

Yhosvanny Palma: En concerto todos os 2º venres de cada mes, acompañado de invitados e amigos.
Este venres dia 9 ás 11,30 h.


Xunto coa canción dos folksingers americanos, a canción cubana representa os dous hitos mais importantes da canción de autor do último século, sobre todo despois da aparición da Nova Trova Cubana. Cuba segue producindo unha pléiade de cantantes poetas, de trovadores, de fermosas cancións que seguen asombrándonos e emocinandonos. Yhosvany vén de Cuba e con el trae todo ese inmenso acervo musical, esa forma de cantar e dicer nas que se crecoñece a voz dos seus xenias compatriotas.


25.1.07

La poesísa del Jazz

Billie Holiday
Duante mi temporada en el Café Society nació la canción que llegaría a ser mi protesta personal: Strange Fruit. El germen estaba en un poema escrito por Lewis Allen, al que conocí allí. Cuando me mostró el poema, yo no lo podia creer: expresaba todas las cosas que habían matado a papá.

Los árboles meridionales llevan una fruta extraña,
Sangre en las hojas y sangre en la raíz,
Cuerpos negros que se balancean en la brisa meridional,
Fruta extraña que cuelga de los árboles de álamo.

Escena pastoral del sur galante,
Los ojos que se vacián y la boca torcida,
Olor de magnolias, dulce y fresco,
Entonces el olor repentino de la carne ardiente.

Aquí está la fruta para que los cuervos desplumen,
Para la lluvia que arruga, para que el viento la aspire,
Para que el sol descomponga, para que de los árboles goteen,
Aquí se da una cosecha extraña y amarga.


Tenía miedo de que no gustara. La primera vez que la canté pensé que había cometido un error y que había acertado en mis temores. No hubo ni siquiera un amago de aplauso cuando terminé. Luego una sola persona comenzó a batir palmas, nerviosa. Y de pronto todos estallaron en una salva atronadora de aplausos...
Pero una noche, en la Calle 52, termine la actuación con Strange Fruit y me encaminé, como de costumbre, al lavabo. Siempre hago lo mismo. Cantarla me afecta tanto que me pongo mala. Me deja sin fuerzas.
Entro una mujer en el lavabo de señoras del Downbeat Club y me encontró desquiciada de tanto llorar. Yo habia salido corriendo del escenario, con escalofríos, desdichada y feliz al mismo tiempo. La mujer me miró y se le humedecieron los ojos.
-Dios mío-dijo-, en mi vida oí algo tan hermoso. En la sala se oía volar una mosca.
Billie Holiday



16.1.07

Yhosvany Palma (concierto)

Venres 19 ás 23,30 h. Entrda 4 €
R/Pracer 19 Vigo

YHOSVANY PALMA

4.12.06

DECEMBRO

  • Venres 15 ás 22,30 h. Entrada 3 €

Concerto de Samuel Leví e Yhosvany Palma

  • Sabado 16 ás 22,30 h. Entrada libre

Concerto de DÍAS DESCALZOS (Isaae, Miguel, Ángeles, Ines, Nahnel)

  • "Non perdan o tempo con lamentos. Prosigan o traballo de organización"

JOE HILL http://es.wikipedia.org/wiki/Joe_Hill

  • Concerto de :

JAVIER BERGIA, cantautor e músico colaborador de Ismael Serrano.
De aquellos años verdes.

http://www.javierbergia.com/

Coa colaboración especial de XOSÉ CONSTENLA, quen fixo berrar ao silencio

http://www.fotolog.com/foron_anos

Venres día 1 de decembro as 23 h

31.10.06

NOVEMBRO




  • Exposición de "STRUBIS".
  • Coa colaboración do grafiteiro vigues "POU"
  • Strubis

    Strubis

    Strubis

    Pou

    Pou

    Strubis

    ----------------------------------

Se sabes de quen é esta cita, o dis na barra do bar e podras levar un regalo.

¿Por qué pensamos con palabras pero sufrimos con imágenes?

"Orhan Pamuk "

http://es.wikipedia.org/wiki/Orhan_Pamuk

.................................................................

MEMORIA HISTÓRICA
CICLO DE CINE-DOCUMENTAL
  • Xoves 2 ás 20:30 h.
Revolución e guerra civil en España, de Contraimagen
  • Martes 7 ás 20:30 h.
A memoria nos tempos de Wolfran, de Antonio Caeiro
  • Xoves 10 ás 20:30 h.
Aillados de Antonio Caeiro
  • Venres 10 as 20:30 h.
Conferencia de Antonio Caeiro director de "Aillados"
ANTONIO CAEIRO RODRÍGUEZ (Gondomar, 1960) : Ten traballado en diferentes campos: videoclips, documentais e publicidade. No mundo da video arte ten feito intervencións multimedia coa Escola de Danza Universitaria da Universidade de Santiago entre as que destaca “O museo”. Como guionista de televisión realizou a serie documental “Os ríos” e o programa concurso “A noite meiga”. Interesado na historia do presos na illa de San Simón no 1936 foi co-escritor dun libro e director dun documental “Aillados”.
........................................................
CONCERTO DA MEMORIA
  • Venres 10 ás 23:30 h.
Repetición do primeiro concerto realizado na illa de San Simón



...........................................

CONCERTO ATAQUE ESCAMPE

Sábado 11 ás 23:30 h.

Gañadores da I MOSTRA DA CANCIÓN DE AUTOR:UTOPÍA SON

7.9.06

SETEMBRO

CONCERTOS

Sábado 23 ás 23,30 h.

  • YHOSVANY PALMA
  • Presentación do novo traballo

Venres 8 ás 23,30 h.

  • PEDRO ROMAN

Voz e acordes para poesia

Sabado 8 ás 23,30 h.

  • SIRENO

Concerto sobre tres relatos de Blanco Amor

18.8.06

AGOSTO

  • Se sabes de quen é esta cita, o dis na barra do bar e podras levar un regalo


    "Jamas le enseñaré al niño eso llamado miedo, la tristeza, el gimoteo, el pesimismo, el sentimiento de derrota, ese terrible fatalismo..."

"Orhan Pamuk " http://es.wikipedia.org/wiki/Orhan_Pamuk

21.6.06

XULLO

  • Se sabes de quen é esta cita, o dis na barra do bar e podras levar un regalo

"Debemos apropiarnos de las paredes

antes que de los libros que sólo informan

a las élites" .

Autor: Julian Beck

http://www.spunk.org/texts/art/theatre/sp001337.txt

  • Dentro da 1ª Mostra de Canción de Autor UTOPÍA SON , organizado

por , Coro Das Voces Vulgares Zeca Afonso, Café UF Y Utopía Foro Concerto de:

Sabado 1 de Xullo ás 23 h.

"Samuel Leví"

Mercores 5 ás 23 h.

"Servando Barreiro Fernandez"

Venres 7 ás 23 h.

"Yhosvany Palma"

Mercores 12 ás 23 h.

"Fermín Domeque"

Venres 14 ás 23 h.

"Andrés González shuttleworth"

Martes 18 ás 23h.

"Julien Carballo Castro"

Mercores 19 ás 23h.

"Diego Freire"

Xoves 20 ás 23 h.

"Xavier Rey"

Venres 21 ás 23 h.

"Javier Pena"

Domingo 23 ás 23 h.

"Alberto Lopez"